انگار همین دیروز بود...

خانه پدربزرگ، خاک گرفته، متروک... همه روزهایی را که در آن گذراندیم از جلوی چشمانم گذشت.

بدون پدربزرگ، بدون سفره های رنگارنگ، بدون عمو، عمه و خانواده هایشان. اینکار قصه ما بود که گذر میکرد.

پدرم، مادرم و خواهر و برادرم.

اینبار قصه قصه ما بود.

همه آنچه باید دوره میکردیم...

دیگر و هیچ چیز به گذشته باز نمیگردد. بدون اینکه خداحافظی کنیم گذشتند.

دیگر هیچ چیز مثل سابق نخواهد شد...